Celem niniejszej pracy jest uwidocznienie korzyści edukacyjnych i wychowawczych z poznania istoty gry w szachy przez  młodego człowieka oraz przedstawienie znaczenia gry w szachy dla rozwoju informatyki.

Ze scalenia kwestii wartości szachów dla rozwoju informatyki i korzyści edukacyjnych dla człowieka, narzuca się pytanie jak wykorzystać rozwój informatyki w edukacji człowieka? Przedstawiono te zagadnienie na przykładzie szachów ukazując sposoby i metody przekazywania i przyswajania wiedzy szachowej, wykorzystania  do tego celu możliwości komputerowych programów szachowych i baz szachowych oraz Internetu.

Claude Shannon, twórca teorii informacji [1], wyraził przekonanie w 1950 roku, że badanie problemu gry w szachy ma w istocie na celu odkrycie metod, które będą mogły mieć zastosowania znacznie bardziej praktyczne. Shannon stwierdził także, że szachy są idealnym przedmiotem analizy komputerowej. Zagadnienie jest niezwykle ściśle sformułowane, zarówno gdy chodzi o dozwolone operacje (ruchy szachowe), jak i cel gry (danie mata). Z matematycznego punktu widzenia nie jest to zbyt proste, ani nadmiernie trudne, by nie warto było szukać satysfakcjonującego rozwiązania.

Potencjał wielu programów komputerowych jest tak wielki, że możliwości wykorzystania ich w edukacji nie powinny sprawić większego problemu. Urozmaicone zajęcia dydaktyczne są bardziej atrakcyjne i przynoszą z pewnością lepsze efekty. Wykorzystanie komputerowych programów szachowych oraz szachowych witryn i serwerów internetowych może dostarczyć mnóstwo korzyści edukacyjnych i wychowawczych nie tylko w rozwoju przyszłego (finalnego) szachisty, ale każdej jednostki zajmującej się szachami.

W szachach można spierać się z teorią i próbować odcisnąć na niej swe własne znamię. Można pokornie pochylić czoła przed głębią strategii i błyskotliwością taktyki prawdziwych mistrzów. Rozmyślać nad pięknem w podejmowanych przez innych rozwiązaniach i poszukiwać równocześnie swych własnych dróg. Można podziwiać niezłomną wolę walki w obronie i pasję w ataku.

W pracy autor próbuje znaleźć odpowiedź także  na pytania: Czy problem gry w szachy jako obiekt analizy komputerowej został już wyczerpany? Czy „królewska gra” nadal może być motorem do szukania nowych rozwiązań w informatyce?