Najstarsze tradycje i doświadczenia ma „szachowa wios­ka” Strőbeck, w której uczę­szczające do miejscowej szkółki dzieci uczone były gry w szachy już w XVIII w.

Strőbeck - miejscowość w górach Harcu, w pobliżu miasta Halberstadt (Niemcy), znana z kultywowania od wielu wie­ków zamiłowania do gry w szachy przez wszystkich jej mieszkańców. Od 1823 r. szachy są przedmiotem nauki w miejscowej szkole.

Jak głosi legenda gry w szachy nauczył miejscową ludność więziony w XI wieku w tutejszej wieży słowiański książę Guncelin, z plemienia Wen­dów. Wieża ta, zwana „szachową”, stanowi do dziś cenny zabytek wsi. Z innych szachowych osobliwości wymienić należy: pieczęć gminną z ry­sunkiem szachownicy, szachową cho­rągiewkę na wieży kościelnej, plac z szachownicą z płyt kamiennych do gry w „żywe szachy”, „szachową gos­podę” oraz „szachowe” banknoty. Dawniej istniał tutaj zwyczaj wygry­wania w szachy narzeczonej od wój­ta, a w razie przegranej starający się o rękę panny młodej płacił gminie okup. Mieszkańcy zwalniani byli przez królów i biskupów od podat­ków w zamian za obowiązek goto­wości do gry w szachy. Na uroczystościach koronacyjnych młodzież dawa­ła przedstawienia „żywych szachów”, a tradycja tych widowisk przetrwała do dzisiaj („żywe szachy” ze Strőbec­ku były atrakcją na Olimpiadzie Sza­chowej w Lipsku).

Pierwszą większą drukowaną relac­ję o szachowej pasji w tej wsi dał w swym dziele z 1616 r. Selenus. Ze względu na to, że zachowały się tutaj różne dawne warianty reguł gry w szachy, wsią tą interesowali się historycy szachowi (Linde, Murray), a także odwiedzali ją wybitni szachiś­ci. Przechowywana jest tutaj dotąd oryginalna, dwustronna deska do gry w szachy zwykłe (szachownica 8 x 8) oraz „kurierskie” (sza­chownica 8 x 12) ofiarowana w 1651 roku gminie przez elektora brandenbur­skiego Fryderyka Wilhelma (figury srebrne nie zachowały się). Wielokrotnie były tu organizowane rożne turnieje sza­chowe, a także mistrzostwa Niemiec.